ای تو فرسوده ترین غصه دیرینه من ای دو چشمان سیاه تو قرنظینه من آسمان وسعت چشمان تورا کم دارد ... دلم اندازه زیبایی تو غم دارد ... به اوستای کتاب اخوان میمانی به دل انگیزی تصنیف به بنان میمانی همچو رودی که صدای عطشش می اید ... دل دیوانه من از تو خوشش می اید ... تو به قول غزل از ماه کمی ماه تری تو از ...

تو به زیبایی یک شطرنجی تو به زیبایی یک ماتی من مات توهستم به زیبایی یک شطرنج دست نوشته خودم

ای همدم روزگار چونی بی من؟ ای مونس و غمگسار چونی بی من؟ من با رخ چون خزان دردم بی تو تو با رخ چون بهار چونی بی من؟

شیشه پنجره را باران شست چکسی نقش تورا از دل من خواهد شست؟

مراگم کرده ای در حجوم سایه ها چه شد؟ تورا چه شد؟ که اینگونه مرا تنها گذاشتی به هوای حرف کدام قاصدک رفتی؟ دست نوشته

گفته بودم بی تو میمیرم ولی اینبار نه گفته بودی عاشقم هستی ولی انگار نه هر چه گویی دوستت دارم به جز تکرار نیست خو نمی گیرم به این تکرار طوطی وار نه تا که پابندت شوم از خویش میرانی مرا دوست دارم همدمت باشم ولی سربار نه قصد رفتن کرده ای تا باز هم گویم بمان بار دیگر می کنم خواهش ولی اصرار نه گه مرا پس م...

بوی هرزگی می آید فصل روییدن علف های هرز نیست انگار از تن معبودیست ! هرز شده ای ؟ آغوشت پناه همگان است ؟ تبریک هرزشدنت هرزشدن تنت،ذهنت،زبانت و دلت که برای من از رویه هرزگی تنگ می شد نه عشقی که مرا خام کردی تبریک . دست نوشته

پرده هارا باز کن خورشید برای تو برای من برای تو بنگر بزیبایی هستی رازهارا نهان بدار گذشته را دور بگذار بگذرو گذر کن خورشید مال توس از پیله خود قد بکش رها کن ان حالت نا خوشایند را پرده هارا باز کن پنجره را باز کن دستت را بسویم دراز کن دست هایم تمنایه بودنت را دارد پرده ها را باز کن دست نوشته

چقدر دور شده ای از باور هایم باهیچ خیال بافی نمی توانم بتو نزدیک شوم چقدر دور شده ای من رفتم یا تو ؟ چقدر سخت شده ای ! چقدر تلخ شده است روزگار را می گویم بی تو هر روز هر ساعت هرلحظه تلخ تر از تلخ ترین قهوه های ست که باهم خوردیم دست نوشته

بدرود ای عشق من با تو بدرود تمام من بعد تو هیچ نمانده گر شوق پرواز برای من