عشق تلخ
ای تو فرسوده ترین غصه دیرینه من
ای دو چشمان سیاه تو قرنظینه من
آسمان وسعت چشمان تورا کم دارد ...
دلم اندازه زیبایی تو غم دارد ...
به اوستای کتاب اخوان میمانی
به دل انگیزی تصنیف به بنان میمانی
همچو رودی که صدای عطشش می اید ...
دل دیوانه من از تو خوشش می اید ...
تو به قول غزل از ماه کمی ماه تری
تو از این شعر بی قافیه اگاه تری
برچسب: آسمان,آسمان شب,آسمان آبی,آسمان هفتم,آسمان زرد کم عمق,آسمان هم زمین میخورد,آسمان مجازی,آسمان محبوب,آسمان پرستاره,آسمان پرواز ایرانیان,
نویسنده: دانیال رستمیان